A little LETTER

Dear Bro,

Kamusta?

I really hope that you're fine. I saw you kasi and you looked UPSET again. Kahit siguro ilang beses ka pa mag-deny. I KNOW.  Pero 'wag ka mag-alala di naman kita pipilitin kung ayaw mo umamin. you're not the kind of person who admits everything.

But, I wish you would tell me how you feel...just like before. Di mo man sabihin sakin ang buong kwento pero at least nagsi-share ka di ba? 

I miss those days. 

Those days kung saan sagana tayo sa BONDING. Yung mga kwentuhan natin na palaging nagsisimula sa asaran. Hanggang sa iba't ibang topic na ang mapag-uusapan natin.

Namimiss ko na ang mga kwento mo...

Hay,  kailan kaya mauulet yun?

Iba na kasi tayo ngayon, madami na ang nagbago.  Malayong-malayo na tayo sa dati.

Kasalanan ko naman eh. Sabi nga nila, It was only me, who made all the things complicated. Masyado kong ginawang BIG DEAL ang lahat.

Naisip ko tuloy, If I only been more understanding, maging ganito pa rin kaya tayo?

Hindi ko naman sinasadyang magalit eh. Hindi ko lang talaga matanggap yung ginawa mo. Hindi ko kasi inisip na kaya mong gawin yun sakin after all ng pinagsamahan natin. Tas ang turing ko pa sa'yo BESTFRIEND di ba?

Pasenya na bro, kahit ang tagal na nun, hanggang ngayon ramdam ko pa din yung sakit.
Hindi ko talaga siya kayang kalimutan eh!

Pero alam mo ba, kung alam ko lang talaga na magkakaganito tayo eh di sana kinalimutan ko na lang yung PRIDE ko. Sana di na lang kita inaway, hindi kita sinungetan, hindi ko na sinabi yung mga salitang sinabi ko sa'yo. Sana inintidi na lang kita....


I'M SORRY bro. :(

Alam mo ba na miss na miss na kita?
Kahit na halos araw-araw tayo nagkikita at nagkakasama, pakiramdam ko pa din na ang layo-layo na natin sa isa't isa.

Namimiss ko na yung mga bonding natin, paggala natin tuwing sunday, panunuod natin ng movie, pagpunta natin sa timezone, pagti-text natin sa isa't isa.

I still remember the first time I met you, how we became close, our first conversation, our first movie together, the first song you sing sa TIMEZONE. Kung saan tayo unang kumain, yung ayaw nating mall.
These dates:

OCTOBER 31, 2011

APRIL 1, 2012

JUNE 16, 2012

JUNE 28, 2012

JULY 6, 2012

'kaw ba tanda mo yun? Malamang hindi, hehe hindi mo din siguro alam yung mga date na yan.

Lahat ng memories mo, memories natin.

Sa totoo lang, wala naman talaga akong kinalimutan. Naalala ko pa din ang lahat.
Sabi nga nila di ba? Things and people change but the memories will remain.

Now that our friendship is slowly fading, those memories are  all I've got.

Anu ba ang nangyari sa'tin? Hindi na ba natin mababalik yun dati? yan yung mga sagot na pinilit nating sagutin, nag-try din naman tayong ayusin to eh! Anyare????
.
Wala...kasi matigas ang ulo ko, wala akong ibang ginawa kundi ang awayin at sungetan ka. Sorry ulet bro, 'yun lang kasi ang alam kong lambing sa'yo. Kaya lang, mukhang nakalimutan mo na yun.

Ayan ka ngayon,   tuluyang nagbago... ang layo mo na sa'kin. Halos hindi mo na nga ako pinapansin. Parang tulad ko, kinalimutan mo na din ang lahat. Pakiramdam ko pa nga galit  ka sa'kin, ayaw  mo lang ipakita. Para bang nagsisisi ka at nakilala mo pa ako.


Sorry bro ha, sorry sa lahat ng kasalanan ko sa'yo, sa lahat ng mga nagawa ko, sa pagtataray at pagsusunget ko.

'Wag ka mag-alala, hindi ko na hihilingin sa'yo na "sana bro, ibalik natin yung dati," I think it's already too late for that.
Tanggap ko na, hindi na natin maibabalik pa yung dati.

Nakakapagod din kasi eh! Napapagod din ako sa araw-araw nating pag-aaway. Nalulungkot lang ako sa tuwing naiisip ko na di naman tayo ganun dati.

What's gone is GONE.

Pero aminado ako na medyo nahihirapan ako, 2 years din yun ah, hindi madali isantabi yun.

Anyways, I want to thank you for everything.

Thank you sa effort at sa time na binigay mo sa'kin. I appreciate everything that you've done for me. Hindi lang siguro halata. Kasi hindi mo napansin di ba? hehe

I am blessed to have someone like you in my life. 'Coz you're the person who made me experienced a lot of things, di ko na ii-numerate ha, alam mo na yun. hehe

You'll always be my someone special.

I don't really want to lose you but I know I already did and it's my fault... :(

But don't worry, okay lang ako. I'll get by.


Bro, wag mo sana kalimutan na andito lang ako lagi para sa'yo. Handa pa din akong tulungan ka o kaya makinig sa'yo kapag kailangan mo ng kausap.

Pwede din akong shoulder to cry on kahit di ka umiiyak, kaya ko din sigurong pasayahin ka kapag malungkot  ka kahit di ko pa ata yun nagagawa.

Sasamahan din kita kung kailangan mo ng ka-inuman basta hatid mo ako kapag nalasing ako ha, hehe

Basta bro, ANDITO LANG AKO para sa'yo. Please always remember that.

Thank you for giving even a little time to read this, heto kasi yung mga bagay na di ko masabi sa'yo ng harapan.
Nahihiya na din kasi ako.


AGAIN,

THANK YOU and I'M SORRY BRO....


Love lots,

your BESTFRIEND

Faded Memories

Heto ako ngayon pinipilit balikan ang lahat.  Kailan nga ba ito nagsimula at paano nga ba nagsimula ang lahat ng kalokohang ito?

Sa pagbabalik tanaw ko, hindi ko na alam kung magagalit o magpapasalamat ako sa taong may pasimuno ng tuksuhan na iyon.

Ang may pakana kung bakit bigla ko na lang in-entertain ang damdaming dati'y aking iniiwasan, dati'y halos wala akong pakialam.

OO nga, dahil sa isang tuksuhan kaya biglang nagulo ang tahimik kong mundo. Parang dahil 'ata doon kaya biglang nabuhay at nagkaroon ng kulay ang damdamin ko para sa'yo.

Hindi ba halos hindi kita pansinin noon? Mi hindi nga tayo nag-uusap eh. Wala akong pakialam sa'yo. Palibasa noong mga oras na 'yon, si Enchong Dee lang ang pinapantasya ko.

Pero biglang nagbago ang lahat, sa isang iglap lang, nakalimutan ko na si Enchong at ikaw na lang ang tanging nakikita ko.


Aminado naman ako, nung unang tapak ko sa OpinYon ay ikaw na agad ang nakita ko, ikaw ba naman ang magbukas ng gate para sakin eh! haha
Ikaw agad ang napansin ko kaya siguro ikaw ang unang naging crush ko sa di ko malamang dahilan.


But all I know is that I really find you CUTE (di ka mukhang aso ha) and nice. Pero I notice din na mukha kang masungit at mukhang suplado. Lagi ka kasing serious eh! Plus, kapag kinakausap kita, binabara mo ako, Naiinis tuloy ako. 


I would never forget that day, nung sinabihan mo akong masunget ako. Ikaw 'ata ang unang lalaking narinig ko na nagsabi sakin ng harapan na masunget ako. Tumatak na tuloy yun sakin, kaya somehow I try to be nice to you, pero todo ka pa din sa pambabara kaya ayaw na kitang kausapin eh.


Araw ng anniversary ng OpinYon, 
August 22, 2011, the day that started it all.
I can't still imagine how our friendship grew. Di ko na nga maalala kung paano eh.
Dahil ba yun sa unang holiday na may pasok ako? yung 6 hours and 30 minutes kitang nakasama? Bilang na bilang ko no? yun kasi yung pinaka unang beses na nakipagkwentuhan ako sa'yo. Ng ikaw lang talaga ang kausap ko.
O dahil dun s nagpadownload ka sakin ng mga kanta. Nung na-virus ko yung memory card mo tapos nawala lahat yung files mo. I can still remember how guilty I was.


Naalala ko din yung unang pag-uusap natin sa Facebook hanggang sa ibigay mo sakin yung number mo na di ko naman hinihingi. Pero natuwa ako kasi yun ata yung start ng closeness natin. kung close nga talaga tayo.
Yung mga text messages mo, naka-save lahat sa phone ko. Tanda ko pa din kahit yung mga non-sense conversation natin.
Nakasulat lahat sa mini planner ko lahat ng unforgettable moments ko with you. yung mga sinasabi mo sakin, yung paggala natin.
Praybeyt Benjamin, KFC, MCDO, Jollibee moments. 
Kantahan sa Timezone, yung pag aantay ko ng 3 hours pero worth it naman. Yung Fallen at wherever you will go na kanta?
Lahat lahat na...


Mga memories na parang di ko kayang makalimutan...

Parang lang pala...

Here I am now, all those memories suddenly fades away.


Nagbago na ang lahat.
Walang nang pansinan, parang di na magkakilala. 


Parang walang nangyari. Ganito pala yung feeling no? ang sakit din pala. 
Ilang ulet ko nang natanong kkung ano ba ang nangyari.
Pero kahit anong gawin ko, di ko na makikita pa ang mga sagot.

Tanggap ko na naman eh, ganito na lang kami.

Wala na siya...

And all was left to me was...

Those faded happy Memories...

This one is for you...

Reminiscing all the good times we had
Now I wonder how everything seems to turn out so bad
We used to share all the fun and laughter
Pains and tears are gone when we're together

Everything suddenly change
When our feelings started to act so strange
We never know how did it start
Now we have to stop 'coz  it;s tearing us apart

You're a friend who is so hard to find
Our friendship is really one of a kind
You mean a lot to me can't you see
But to stay as friends is all I want is to be


Sorry for all the times that I hurt you.
I hope you know that I'm hurting too
Each time that I made you feel so blue
I hate myself more and that is true

Help me bring our yesterday back
Save our friendship and mend all the cracks
Ease all the pain
Let's start again

Ever since you came into my life
You took all the darkness and gave me the light
You're always there to give me a hand
You never dare to leave me behind

Losing a friend like you is never easy
My life would again be empty
And I don't want that to happen
So please just stop and listen.

Love come in many forms
And yes it can move mountains and storms
Love is always around
Especially, if a friendship like ours is found! :)